Sopron

Na ulicach Sopronu miesza się atmosfera baroku i średniowiecza. W sześcio-siedmiowiekowych domach do dzisiejszego dnia ludzie żyją tak samo, jak dawniej. Kto siądzie odpocząć na schodach i rozejrzy się, na pewno zagłębi się w historycznych czasach, ponieważ są wprost wypisane na ściany. Ale nie tylko w mieście warto się zatrzymać. Znajdujące się w pobliżu jezioro Nezyderskie (Fertő-tó) oraz pogórze alpejskie, stanowią same w sobie wystarczający powód do tego, aby tutaj przybyć.

Miasto było ulubionym miejscem rodzin wielkopańskich, co dobrze widać po znajdujących się tu pałacach. Każdy dom centrum miasta otoczonego murem zamkowym przechowuje pamiątkę, a wąskie ulice są po dzień dzisiejszy jego charakterystycznym elementem. Niemniej jednak klimat o charakterze subalpejskim i bliskość jeziora Nezyderskiego sprawiają, że miasto jest atrakcyjne dla odwiedzających.

Miejscowość ma historię sięgającą kilku tysięcy lat. Na początku i wieku, w miejscu dzisiejszej starówki, była słynna rzymska droga handlowa, obok Szlaku Bursztynowego miasto założyli także rzymianie pod nazwą Scarbantia.

Około IX-XI wieku, kiedy uzupełniono dawne rzymskie mury miasta, zastał wybudowany także zamek. Wtedy miasto otrzymało węgierską nazwę, od rządcy noszącego imię Suprun. Ottokar II, w wyniku zdrady czeskiego króla zajął zamek, i pomimo że jako zakładników porwał dzieci z wybitnych rodzin, Sopron w 1277 roku otwarł bramy królowi László IV, któremu udało się go odbić. Dlatego też, jako nagrodę wyniósł je do rangi wolnego miasta królewskiego.

Amatorzy wina nie powinni zaniechać degustacji soprońskiego wina kékfrankos. Według podań w czasach napoleońskich bogaci w wino francuscy żołnierze także kupowali wyśmienite wino, którzy płacili za nie niebieskimi frankami. I stąd też jego nazwa.

Sopron w 1921 roku dostał tytuł Civitas Fidelissima, tytuł najwierniejszego miasta, kiedy po traktacie pokojowym w Trianon, jego mieszkańcy w referendum zadecydowali, że zamiast do Austrii nadal chcą przynależeć do Węgier.

Trzeba też wiedzieć, że po I wojnie światowej, w 1920 roku w wyniku negocjacji pokojowych prowadzonych w francuskim Trianon oczekiwania europejskie zaowocowały zaskakującą decyzją: dyktat pokojowy ze wszystkich krajów najbardziej karał Węgry, choć wojnę nie ten kraj rozpoczął. 2/3 obszaru kraju dołączono do otaczających go krajów, i w ten sposób ponad milion Węgrów, pozostał poza granicami kraju, najwięcej w Rumunii i na Słowacji.

Tym samym Węgry stały się jedynym krajem na świecie otoczonym przez samego siebie. Dziwne okoliczności decyzji z Trianon są badane przez historyków do dnia dzisiejszego.

Plac Széchenyi

Koniecznie warto oglądnąć dwa budynki: jeden z nich to kościół i klasztor dominikanów z 1745 roku, drugi to pałac Széchenyi z 1851 roku. Stąd możemy ruszyć dalej w kierunku placu Orsolya.

Plac Orsolya

Na dawnym targu solnym, na placu Orsolya stoi wybudowany w stylu romantycznym w 1864 roku kościół Orsolya wraz z zakonem i szkołą. Na placu znajdziemy Zbiory Kościoła Katolickiego w Sporon, po przeciwnej stronie budynek Lábasház pochodzi z XVI wieku, a ponadto dom Cézár na ulicy Hátsó-kapu. Stąd możemy kontynuować spacer w kierunku rynku po ulicy Új.

Średniowieczna stara synagoga

Na najstarszej ulicy miasta, na ulicy Új znajduje się bezprzykładna w Europie synagoga. Przed rokiem 1440 nazwą ulicy była Zsidó utca (ulica Żydowska), ponieważ tu mieszkali żydzi aż do 1526 roku, kiedy zostali posądzeni o współpracę z Turkami i uciekli. Wtedy stało tu 16 prostych domów na tej ulicy, rodziny nie należały do bogatych, jedynie żyd nazywany Izrael został sławny, kiedy w XIV wieku przeprowadził się do Wiednia i został bankierem księcia Habsburga. Na początku XIV wieku została wybudowana synagoga, która stoi w głębi działki, jak w każdym średniowiecznym mieście, ponieważ wtedy władze zadecydowały, że nie wolno budować synagogi na skraju ulicy.

Rynek

Najbardziej wyróżniającym się budynkiem rynku jest wieża ratuszowa tudzież przeciwpożarowa. Wieża została wybudowana w XIII wieku na podstawy pochodzące z okresu rzymskiego, dzisiejszą formę otrzymała po pożarze z 1676 roku. Strona spoglądająca na rynek, Brama Wierności, Hűségkapu, przechowuje wspomnienie referendum, kiedy mieszkańcy zdecydowali o przynależności do naszej ojczyzny.

Po prawej stronie wieży stoi Ratusz, po jej lewej stronie natomiast dom Strono. Dom Strono, to jeden z najpiękniejszych pałaców Rynku, stał tu już w XV wieku, i jeszcze król Maciej Korwin gościł w nim. Dzisiejszy wygląd z XVIII wieku jest wynikiem pracy Ferenca Strono, i można w nim oglądnąć cenne i bogate zbiory rodziny Strono.

Kośćiół Kecske

Gotycki kościół rzymskokatolicki z 1280 roku. Był miejscem uroczystości koronacyjnych i sejmów w XVIII wieku. Najcenniejszym elementem XVIII wiecznego wyposażenia jest rzeźbiona w drewnie rokokowa ambona.